DE TEMPOS IGNOTOS: AS ORIXES DO ENTROIDO

O entroido vense celebrando en toda europa desde tempos ignotos. Moitos sitúan a súa orixe na tradición celta outros atribúen á adoración a Dionisos ou a Baco o comezo desta celebración.


Coa chegada do cristianismo o seu posible significado de festa de despedida do máis duro inverno mesturouse coa despedida da carne antes do período de abstiñencia da Coresma.

De feito, as denominacións destas na maior parte de europa teñen este sentido orixinal: desde o "Carne Vale" (Adeus á carne") ó "Introitum" co significado de entrada á Coresma, tódolos calificativos para o Entroido fan referencia a que esta é unha época de carne (no sentido literal e no metafórico da Igrexa): "Carnal" na Idade Media, "Canestoltes" en Cataluña, "Carnestollendas" (de "carne" e "tolere", "levar a carne"). Carnisprivium, Canelevamen e formas semellantes en Francia, "darrers dies" (de carne) en Baleares...

O entroido é desde sempre a subversión, a volta ó mundo do revés, a ruptura das convencións sociais e o cambio de roles. O comer, beber e cantar ata rachar, o rirse do máis sagrado... todas son características comúns destes días.