Correo Busca en CG
Subscríbete

 
  Nas últimas Olimpiadas de Sidney 2000, a presencia de signos da cultura indíxena do país estiveron moi presentes. Existe unha palabra máxica que se pronuncia sempre en Australia en relación cos aborixes: a Reconciliación. A reconciliación de que? Pois basicamente de dous séculos de olvidos conscientes, de represión e de marxinación social da minoría indíxena dende que en 1788 Inglaterra establecera a primeira colonia británica en Sidney Cove. Apropiación das terras, exclusión do acceso ós mesmos beneficios sociais que os brancos, movementos de poboacións indíxenas enteiras, asasinatos e matanzas, etc...

 
  Hoxe Australia vive un momento de cambio neste sentido. En 1991, o Parlamento da Commomwealth (un organismo que xunta ás antigas colonias británicas) instituiu o Consello para a Reconciliación cos Aborixes (Council for Aboriginal Reconciliation) e iniciouse un proceso formal de reconciliación que abrangue tanto ós aborixes do continente coma os isleños de Torres Strait, que perderon a independencia do seu territorio da man do goberno colonial a mediados do século XIX.  
 
A situación actual, segundo informes do propio Goberno australiano, amosa que os indíxenas son o colectivo en peores condicións sociais dun país próspero. As causas, segundo estes informes oficiais, son a colonización, a desposesión das súas terras e a marxinalización forzada, desposuíndoos dos dereitos e oportunidades do resto dos cidadáns. Australia accedeu formalmente á independencia en 1901, cando se creou a súa federación. Os indíxenas foron excluidos do proceso de creación da Dende esta época, o certo é que os aborixes foron capaces de federarse en movementos e organizacións con recoñecemento legal. Por exemplo, en xuño de 1988 varios representantes das tribos do norte e do centro do país presentaron ó Primeiro Ministro de entón, Bob Hawke, unha proposta na que pedían un sistema de autoxestión aborixe, un sistema nacional de deritos da terra,de compensación pola perda das terras, respecto á poboación aborixe e o fin da discriminación en tódolos campos.

  
  A organización indíxena está presente tamén na rede. Hoxe en día, é a propia poboación branca quen asume parte da simboloxía cultural dos nativos como signos identificativos do país, e a arte e a música indíxena viven un importante renacemento. A súa presencia é tamén moi efectiva en Internet, onde existen numerosos recursos sobre a cultura, as linguas
 

indíxenas e onde se puxeron en marcha sites onde as diferentes comunidades poden colgar a súa información.

Constitución australiana, que discutiu unicamente sobre os asuntos indíxenas para especificamente negar ó Parlamento a capacidade de facer leis para os aborixes e excluir a necesidade de contalos no censo xeral. Como afirmou o político Gough Whitlam en 1997, "A Federación en si mesma foi creada coa asunción de que os aborixes, literalmente, desaparecerían".

 
  O primeiro chanzo na reconciliación das dúas comunidades veu dado por un referendum en 1967, no que o cambio constitucional estaba baseado en facultar ó Parlamento para realizar leis sobre os asuntos indíxenas. Foi votado por un 90% dos votantes, o máis amplo "si" dado nun referendum en Australia. … nos anos 60, tres anos despois do referendum, cando os ventos de protesta social que movían o mundo farán que a poboación australiana sexa consciente do problema aborixe: en 1965 celébrase a Carreira pola Liberdade no Noroeste do país para expor ó público o racismo e as condicións de marxinalidade da poboación indíxena.