|
|
||
| Correo | Busca en CG |
|
Subscríbete
 |
||
| Comeza a misión |
|
|
O
7 de setembro de 1844, o veleiro Elizabeth deixa o
porto de Gravesend, no estuario do Támesis. Nas súas memorias,
Salvado non agacha a emoción que lle produce
entregarse a unha viaxe de meses polo medio dos océanos: "cando
entramos no estreito de Calais, a furia infernal e os pérfidos elementos,
cando as ondas do océano, agora elevándose como montañas
brancas de escuma, agora afundíndose e mergullándose
o máis profundamente posible, semellaban amenazarnos cunha morte
certa en cada bandazo", ata que chegan o 8 de
xaneiro ás costas de Australia e se hospedan en Fremantle. Os primeiros paseos polo lugar dan idea das angueiras dos misioneiros, ávidos de atoparse coa poboación indíxena. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
No
primeiro paseo que dan pola colonia de Fremantle xa observan un bo
número de aborixes e ocurre unha escea curiosa,
que Fray Rosendo relata deste xeito: "estando
ansiosos de tomar contacto falámoslle ós dous primeiros que
coñecimos. ¿Pero
como entendelos? A primeira palabra que escoitamos foi maraña, que repetían |
 |
| continuamente. Maraña no meu dialecto galego significa 'decepción', e pregunteime se esa xente estaba preocupada de que fosemos a facerlles algo malo. Dinme a volta e pregunteille ó noso anfitrión que significaba. | ||
| "Simplemente, comida", replicou. Así que eu collín unha gran barra de pan, repartino entre eles, e anotei a palabra no meu caderno, de acordo co método que decidín seguir". |  |
