Crónica etnográfica e divulgativa dunha das nosas máis identificables tradicións, o autor repasa unha a unha todas as cuestións ligadas a esa tradición que deu lugar a pans de tanta sona coma os do Porriño ou os de Cea, e orixinou topónimos como Terras do Pan, recuperando un mundo case descoñecido para as novas xeracións. Xurxo M. Ayán, empregando unha metáfora panificadora, esculca na cocedela desta nova achega sobre a cultura do pan.
Veiga escribe un relato policial, con ingredientes de novela de misterio e atmosfera de ciencia ficción, que se ofrece como un laio desesperado sobre o futuro da lingua, sobre as posibilidades de sobrevivir sendo diferentes, sobre a identidade, sobre a resistencia e sobre as contradicións que supón esta loita. Novela comprometida para pensar, deitarnos no diván e someternos a unha psicanálise colectiva.
Doce historias marcadas pola ironía, a poesía e a melancolía, que nos invitan a deixar que a nosa imaxinación, como un soño, camiñe no medio da escuridade como un personaxe máis nas mans dun marionetista. O arxentino Gabriel Castilla gañou con esta obra o I Premio Internacional Barriga Verde de Textos para Teatro de Monicreques 2003 organizado polo IGAEM.
Francisco Castro achégase nesta obra, gañadora do Premio García barros 2007, á novela histórica participando nas marcas de identidade propias do xénero. Maxia, libros prohibidos e unha revolta campesiña na Galicia do século XVI forman o pano de fondo do relato. A recensión subliña a valentía da proposta superando o conservadorismo formal malia que o pacto da verosimilitude semelle non funcionar como sería desexable.
Neste libro de creación conxunta os autores descontextualizan o significado das cousas, alteran por sorpresa o seu estado natural e propóñenlle ao lector un xogo para descubrir a vida oculta dos obxectos. A maxia fica garantida desde o comezo para logo aumentar ao contemplar a conxunción entre texto e imaxe, dúas realidades que dialogan moi habilmente ata fundirse nunha soa.
