KALANDRAKA celebra o Día das Letras Galegas e a semana na que se inscribe esta data co lanzamento da primeira tradución ao galego de Julio Cortázar para público infantil. “Discurso do oso”, con ilustracións de Emilio Urberuaga e publicado tamén en portugués, é un relato que pertence ao libro “Historias de cronopios y de famas”, onde o autor arxentino reúne unha serie de relatos imposibles, co humor surrealista que caracteriza o seu estilo narrativo.
Un oso que habita nos canos dun edificio vai descubrindo a estraña e solitaria vida dos seres humanos. Trátase dunha historia asombrosa, fiel expoñente da literatura de Julio Cortázar, que incluiu este relato no seu libro "Historias de cronopios y de famas", considerado polo autor arxentino Alberto Cousté como "unha sorte de ética, disfrazada polo humor e protexida da solemnidade pola tenrura".
Cortázar reúne nesta obra unha sucesión de situacións imposibles, retazos do seu humor surrealista que socavan o racionalismo trivial e mecanizado, cos que expresa a súa rebeldía contra os obxectos e as persoas que constitúen a nosa vida cotiá e a nosa maneira mecánica de relacionarnos con ela.
A palabra "cronopio" xurdiu por primeira vez en 1952, con motivo da crónica dun concerto ao que Cortázar asistiu en París en homenaxe a Igor Stranvinsky. Mentres o público saía no entreacto, o escritor permaneceu no teatro, onda percibiu a sensación de que "había no aire personaxes indefinibles, unha especie de globos que vía de cor verde, moi cómicos, mol divertidos e moi amigos, que andaban por aí circulando".
Deulles ese nome e dixo dos cronopios que "son un pouco a conduta do poeta, do asocial, do home que vive un pouco á marxe das causas", por contraposición ao concepto de "famas", que atribuiu a "grandes xerentes de bancos, presidentes das repúblicas, a xente formal que defende a orde". [Presentación editorial]
