|
Fálanos
das gaitas, de como se aprende e de como se fan, Gabriel
Mato Varela, "Garceiras" gaiteiro.
De
como traballaba e das cousas que cantaba no muíño
fálanos Ramiro Novo Rego "Ramiro
de Bares"
Gabriel
"Garceiras" cando novo, cunha gaita
Ramiro de Bares, na actualidade
Asociación
Conversas, representase cunha ilustración de Castelao
|
Historias
de Transmisión Oral en Galicia recollidas pola Asociación
Cultural "Conversas"
Hai traballos e traballos, e nos traballos das aldeas non é
raro cantar mentres se traballa, e é normal que haxa quen
leve a afección á música cara a profesionalización.
É o caso de Gabriel "Garceiras", gaiteiro que
foi aprendendo a tocar e a facer instrumentos a base de practicar
e con pouca axuda.
Sabemos así dos seus comezos coa gaita, practicando co punteiro
mentres levaba as vacas, e de como lle puxo el mesmo un fol de carneiro
e un roncón de sabugueiro.
Logo de saber tocar, ós poucos, foise metendo na fabricación
de gaitas, chegando a ter un certo renome
, e tocando en festas, algunha delas algo accidentada.
A idade obrigouno a retirarse, non sen antes participar en varios
concursos ,
e mesmo de gravar un disco.
Outros non se profesionalizan, pero o seu nivel musical non
desmerecede a quen si o fai. É o caso de Ramiro de Bares,
que desde a súa profesión de muiñeiro desenvolveu
unha grande arte na composición e canto de coplas.
Ramiro explícanos, en primeiro lugar e de xeito moi gráfico
-con efectos de son incluídos- como funciona o muíño
no que traballou toda a vida, en Vila de Bares.
Tamén nos conta, cantando, a historia dunha rapaza á
que atopa volvendo do muíño despois de que un rapaz
lle tivese "rachado o delantal".
O traballo no muíño era duro, pero sempre había
algunha ocasión para a festa. Comezando no bar, a festa continuaba
polas rúas e ía necesariamente acompañada dun
cantar. A copla ten unha boa carga de ironía e de crítica
contra as modas e os cambios da sociedade.
Outra historia cantada é a das mulleres solteiras que, pasados
os trinta anos, decidiron ir roubar mazás e de propina, darlle
un susto ó muiñeiro, que non puido evitar "irse
por si".
Por último, unha canción que nos fala do nudismo na
sociedade tradicional: Unha moza que nunca puña os pantalóns
e os problemas que iso lle acarrea co seu mozo
Todas estas cancións e historias están recollidas
e transcritas en dous compactos editados pola Asociación
Cultural "Conversas" de A Coruña, correspondentes
á súa campaña de grabacións do ano 2000.
As historias de Gabriel "Garceiras" que recollemos e algunha
máis están no CD "Conversas no Ceo". A coplas
de Ramiro Novo e as súas historias pódense escoitar
no álbum "Coplas de Bares", que xa está
tamén dispoñible na páxina da asociación
www.conversas.org
Fondos procedente
da asociación cultural Conversas
|
